Artykuł pochodzi ze strony www.info-budownictwo.pl. Oryginał znajdziesz pod adresem:
http://www.info-budownictwo.pl/artykul,id_m-106826,t-rodzaje_spoiw_budowlanych_i_ich_cechy.html
Autor: Info - Budownictwo / Data: 2011-09-16

Rodzaje spoiw budowlanych i ich cechy

Grupa materiałów wiążących używanych w budownictwie do produkcji zapraw i betonów, a także materiałów ściennych i wykończeniowych to spoiwa budowlane. Powstają z surowców naturalnych, które w procesie produkcji są rozdrabniane do odpowiedniej granulacji i wypalane.

Fot. Lafarge

Tak przygotowany materiał jest mieszany z wodą i w wyniku zachodzących reakcji chemicznych, w określonym czasie twardnieje. Proces ten może zachodzić w wodzie lub na powietrzu.

Do spoiw mineralnych zalicza się spoiwa:

  • cementowe
  • wapienne
  • gipsowe
  • magnezjowe
  • glina.

Rodzaje spoiw budowlanych

Budowlane spoiwa mineralne ze względu na środowisko, w którym następuje proces twardnienia dzieli się na dwie grupy: powietrzne i hydrauliczne.

Spoiwa powietrzne

Po dodaniu wody proces wiązania i twardnienia zachodzi tylko na powietrzu i tylko w tym środowisku osiągają wymagane parametry wytrzymałościowe.

Charakteryzują się brakiem odporności na działanie wody. Są to najstarsze, używane spoiwa budowlane.

W tej grupie znajdują się:

  • spoiwa wapniowe powietrzne (wapno budowlane niegaszone - palone),
  • spoiwa gipsowe,
  • spoiwa magnezjowe,
  • glina.

Spoiwa hydrauliczne

Ten rodzaj spoiw po zalaniu wodą zarobową wiąże i twardnieje w wodzie i na powietrzu.

W związku z tym spoiwa te są odporne na działanie wody oraz powietrza.

Do spoiw hydraulicznych należą cementy i wapna hydrauliczne.

Podstawowe cechy spoiw

Do najważniejszych cech spoiw budowlanych zalicza się:

  • miałkość
  • stałość objętości
  • czas wiązania i twardnienia
  • odporność na agresję chemiczną
  • kaloryczność

Miałkość spoiwa

Ta cecha oznacza stopień zmielenia ziaren spoiwa – ich wielkość i wpływa na czas wiązania. Mała ziarnistość skraca czas wiązania.

Stałość objętości

Fot. Lafarge

W czasie procesu wiązania może nastąpić zmiana objętości – pęcznienie lub skurcz spoiwa.

Grudki niezgaszonego wapna mogą być powodem pęcznienia spoiwa.

Z kolei cement wiąże po zarobieniu wodą, jednak duża część niewiązanej wody (jej nadmiar) odparowuje, co powoduje skurcz.

Zwykle skurcz nie jest niebezpieczny dla spoiwa.

Czas wiązania i twardnienia

Fot. Lafarge

Okres wiązania trwa od chwili dodania wody do spoiwa. Początek wiązania jest określeniem umownym.

Oznaką rozpoczęcia wiązania jest gęstnienie mieszanki, natomiast jej przejście w stan stały to koniec wiązania. Następnie następuje twardnienie spoiwa i następuje stopniowy przyrost wytrzymałości.

Czas wiązania wynosi maksymalnie kilkanaście godzin, natomiast twardnienie to długi okres, liczony w latach.

Odporność na agresję chemiczną

Jest to ważna cecha spoiw, mająca wpływ na zakres ich stosowania.

Jeżeli będą narażone na działanie niekorzystnych warunków np. wód agresywnych, wtedy muszą charakteryzować się odpornością na nie.

Stopień odporności na agresję chemiczną np. cementu zależy od stosunku ilości tlenku wapniowego do sumy tlenków krzemu, glinu i żelaza. Im niższa jego wartość, tym większa odporność na agresję chemiczną.

Kaloryczność

Spoiwo w czasie wiązania wydziela ciepło. Im szybciej następuje proces wiązania i twardnienia, tym większa ilość ciepła jest wydzielana.